Kendimden sizi çıkardım ve arada fark var. Mesela bakış açımız aynı değil hiçbir şekilde. Kendime kimseyi de eklemem daha, farklı dünyalar her zaman kaos yaratır. Günü kurtarmaya çalışmadım mesela. Günümü güzelleştiremeyenle ahbaplığı kestim mesela. Anlamayana laf anlatmayı da bıraktım, uzun süredir. Anlaşılmak gibi bir derdim de kalmadı. İnsanlar genelde işine geldiği gibi davranırmış. Benim de işime eksiltmek geliyor artık. Kimseyi dert edinmiyorum arık mesela. Kimseye de dert olmamayı seçiyorum. Belli bir samimiyetten sonra değişecek insanları almıyorum hayatıma ve de. İnsanlar haddini aşabileceğini sandığında da geri çekiyorum kendimi. Bir daha ne nefesimi ne sesimi duyururum değer bilmeyene. Kendimden sizi çıkarınca gördüm ki dünyalar farklı, dünyaya bakış açımız da farklı. Dünyayı güzelleştirmeyi düşünürken, insanlar sadece eğlence merkezliymiş. Kafa patlatırken gecelerce günlerce; kimse kafaya takmamış. Dünya yıkılsa kimse umursamamış, bir benim derdim olmuş sanki. İnsanların kendi huzurunu bozmamak için sizi gözden çıkardığını gördüm. Bunu yaparken de sizin huzurunuz gözden çıkarılmış. Kimsenin umurunda olmamak değil insanı yoran, herkesin kendini bu kadar düşünmesi aslında. Bencillik deseniz onun bile bir gururu vardır, bu bencillikten bile öte. Ben iyi olayım da kime ne olursa olsun düşüncesi ile artık kim nereye kadar giderse… Kendimden sizi çıkardım ve bir yerlerde var olduğunu bildiğim benliğimi kazandım. Ne çok kuru gürültü varmış çevrede meğer. İnsanların dinlerken kalbinin sesini duyamıyormuş insan. Kalbimi dinlediğimde buldum asıl doğru yolu. Kuru kalabalık değilmiş istediğim. Az insan çok huzur aramışım. Kimsenin yoluna çıkmamayı, kimseyi yolundan çıkarmamayı öğreniyor insan zamanla. Kendimden çıkardım sizi ve arada fark var, büyük bir fark; bilinç…