Yağmur Olup Yağsan Yüreğime

Gökyüzü bana küsercesine yine kapatmış ışıklarını.... sevmiyorum gökyüzü sevmiyorum bu küskün hallerini...

 Karanlık bulutlarını... ve arada yağmur olup akıp durmalarını.... Ya tam yağ içindeki tüm fırtınaları kopar at yada hiç yağma o kasvetli bulutlarını göm içine o eşsiz maviliginde kaybolayım... Yine anlatayım sana hislerimi.. içimdeki o kimsenin bilmediği dile getiremediğim suskunluklarımı yine dinlesen beni o sonsuz maviliginle.... Yine yağmur olup ağlasan benimle.. gözyaşlarımı saklasam senin yağmurunda.... Dilimde bitirdiğim yüreğimde sökemediğim sevdama yağmur olup yağsan yeniden filizlense sevdamız... Aşk bizden yana... Sevgi bizden yana... mutluluk bizden yana... Herşey bizden yana olsa.... İçine yanlızlık sinmiş mısralar olmasa.... Biliyon mu gökyüzüm.... Bir yar var ötede ... Bir selam verse, bu cana ömürlük yetecek... Çok uzaklarda da olsa.... Bazen rüyalarıma giriyor.. Uzatıp elini geldim diyor... Tutuyorum elini sarılıyorum sımsıkı... Yüzüne bakıyorum içimde ona dair ne varsa söylemek istiyorum.. Ama dilim sadece o iki kelimede tutuklu kalıyor.. "Seni seviyorum "diyorum... Ve birden uyanıyorum.. Yüzün geliyor gözümün önüne... Gözümden yaşlar süzülüp akarken yanağımdan... Gitme.... Gitme..... diye haykırmak istiyorum... Duymayacağını bilsem bile.. Sessiz çığlıklarımda.... Gökyüzüm bu hayatta neden hep sevdiklerim gidiyor... Neden...neden..neden... Gökyüzüm bana yardım et.. Ne olursun... Gitme... dediğim dileğimi bulutunda saklasan.. Yağmur Olup Yağsan Yüreğime Sonra yağmur olup yağsan o yarimin üzerine.. Belki bir mucize olur... Duyar sesimi.... Aniden çıkar gelir onsuz viran olan yüreğime yine AŞK tohumları eker.. Kimbilir Belki onunda sadece bir yağmura ihtiyacı vardır... Ahhh.... yine sonu sana çıkacak bir bekleyiş yazıyorum kağıtlara.... Kalem seni yazmaya başlayınca her satırda bir yol... her satırda bir aşk.. olup senin yüreğine akmak istiyorum... Çünkü beni bir tek senin sevgin ayakta tutuyor... Sensizlik yerle yeksan ediyor... Sana özlemim savaşın ortasında kalmak gibi sevdiğim dört bir yandan saldırıyor hatıralar... Özlemin senide mi üzdü? Gökyüzüm yine uğurladın maviligi büründün kara gecelere... Sevmiyorum bu kara geceleri... Çünkü tek kalıyorum hüzünlerimle... kıyıdan köşeden anılar çıkıp duruyor... Suç üstü yakalanıyorum acılara... Ah,yâr... Elim solumda pencerenin kenarında sensizligime bakıyorum karanlık sokaklarda... Ve sensiz sokaklar bile yakışmıyor bu şehre... Yüreğimden konuşmaya başlıyorum zulamda bolca gözyaşıyla saatlerce sessiz sözsüz seni anlatıyorum gökyüzünün karanlıklarına.... Bu gece her yer ıslak, yağmurdan değil, sensizlikten sırılsıklam... Hiçbir kelimenin gücü yetmez sensizliğin ötesini anlatmaya... Ve iki satır not düşüyorum bu karanlık geceye.... SEVİYORUM diyorum sırtımda dünya kadar hatırayla.. Yüreğin yüreğimi bulsun istiyorum... Çünkü geceler bile yapamıyor sensiz... Rengi eksik.. kokusu eksik.. kalıyor... Biraz yağmurun, biraz hüznün düştüğü bu kara gecelerden selam olsun aşk dolu yüreklere... Gökçe Şahin